ผู้หญิงที่รักมากที่สุด
posted on 16 Jun 2009 08:55 by boysudlor in FreeStyleวันนี้ ต้องเขียนถึงผู้หญิงคนนี้ซะหน่อย
เค้าทำให้ผมเกิดมา และมอบทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่มีทั้งหมดในชีวิตให้แก่ผม
แม่ของผมเอง..
รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน เขียนถึงแม่ทางบล็อก
บรรยายความรู้สึกไม่ค่อยเก่ง
(ขอใช้เพลงพี่บอยด์ โกสิยพงศ์ บรรยายแทนแล้วกันครับ)
สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน - BoydPoD
................................................................................
แม่ไม่รู้จักบล็อก แม่คงไม่ได้แวะเข้ามาอ่านที่นี่
คอมพิวเตอร์ที่แม่รู้จัก มีเพียงเอาไว้เล่นถอดไพ่ Solitaire
ตั้งแต่แม่เกษียณจากการทำงานเมื่อ 3 ปีก่อน
ผมคิดว่าบางที แม่ก็ยังเหนื่อย ยังทำงานมากอยู่ ตอนที่แม่ทำงาน
แม่อาจจะเหนื่อยกับคน พอแก่แล้วอยู่บ้าน
แม่ก็หางานบ้าน งานสวนทำตลอด
แม่ยังมาช่วยซักผ้า รีดผ้าให้ทุกคนในบ้านอีก
(อายเหมือนกันนะเนี่ย ที่เขียนมาเล่าให้อ่าน)
ผมบอกแม่ว่าไม่ต้องทำหรอกแม่ เดี๋ยวผมทำเอง
แม่ก็บอกว่า แม่อยู่บ้านว่างๆถ้าไม่ดูทีวี รดน้ำต้นไม้
ทำกับข้าว ก็ไม่มีอะไรทำอีก
สิ่งที่ดีใจทุกวันนี้ ที่พอจะทำได้คือ
เงินเดือนของผม 1 ใน 4 จะให้แม่ไว้ใช้
คิดว่าถ้าอีกหน่อยมีเงินมากกว่านี้ ก็คงจะให้แม่มากขึ้นอีก
ทุกวันนี้ผมก็ยังอาศัยอยู่ที่บ้านเดียวกับแม่และพ่อ
แต่อีกไม่นาน คงสิ้นปีนี้แล้วมั้ง ผมคงจะต้องย้ายออกไป
ด้วยความไม่สะดวกหลายๆอย่าง ทางสภาพแวดล้อม ,
ระยะทางจากบ้านกับที่ทำงาน ฯลฯ
รู้สึกใจหายเหมือนกัน แต่มันก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ
ทุกวันนี้ หนึ่งสัปดาห์ มี 7 วัน ก็ออกจากบ้านแทบทุกวัน ทำงาน เรียน เดินทาง
ได้เห็นแสงตะวันที่บ้านน้อยครั้งเต็มที
........................................................................
มีเรื่องตลกจะเล่าให้ฟัง
ทุกๆเช้าวันทำงาน ผมจะตื่นนอนด้วยเสียงปลุกของแม่
นาฬิกาปลุกเรือนไหนๆ ก็สู้เสียงแม่ปลุกไม่ได้
"ไอ้บอย เอ็งยังไม่ตื่นอีกเหรอๆๆๆๆๆๆ "
เสียงแม่เรียกดังมาจากชั้นล่าง ปลุกคนขี้เซาอย่างผมให้ลุกจากห้องนอน
มีอยู่วันหนึ่ง ด้วยประโยคเดิมๆ แต่เสียงแม่เปลี่ยนไปมาก
"ไอ้บอย เอ็งยังไม่ตื่นอีกเหรอๆๆๆๆๆ"
ผมตื่นจากภวังค์ แล้วก็พบว่า
นี่ไม่ใช่เสียงแม่จริงๆด้วย แต่กลายเป็น..................
..........เสียงเจ้านกขุนทองของเพื่อนบ้าน
โอ้ เจ้านกขุนทองที่เพือนบ้าน(น้าละเอียด) เค้าเลี้ยงไว้ พร่ำสอนว่า
"ทองจ๊ะ" "ทองจ๋า" อ้ะ พูดสิลูก "ทองจ๊ะ" "ทองจ๋า" เฮ้อ กลับไม่พูด
เจ้าขุนทอง เจ้ากลับจำประโยคที่แม่ผมพูดแทบทุกเช้าไปเสียได้
...................................................................................
MoM and Me ,... sometimes my brother
รูปนี้น่าจะเป็นรูปเก่าที่สุดที่ถ่ายกับแม่ (น้องชายยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย)
MoM and Me และที่บ้านเก่า บางหัวเสือ อ.พระประแดง
รูปเก่าจริงๆ กว่าจะค้นเจอ ...Mom,Me ,brother 
.................................................................................
วันนี้(16 มิ.ย.) เป็นวันคล้ายวันเกิดของแม่ ถึงแม่จะไม่ได้มาอ่านที่บล็อกนี้
แต่ลูกก็สัญญาว่า ลูกจะดูแลแม่ตลอดไป อย่างไม่มีวันเปลี่ยน
รักแม่เสมอ
ลูก
ปล.1 วันนี้ลูกก็ตั้งใจว่าจะกลับไปเห็นแสงตะวันที่บ้านให้ได้ครับ
ปล.2 สำหรับคนอ่าน :
ผมเชื่อว่าทุกคนจะต้องมีความสุข ถ้าได้กลับไปดูรูปถ่ายเก่าๆ(ในวัยเด็ก)ของตัวเอง
ขอให้ทุกคนที่แวะมาอ่านมีความสุขนะครับ
Sing thee mai kuey plian (Never Change) - BoydPod
แอบขำนกแก้วพูดเลียนแบบคุณแม่ อิอิ
#1 By eVeZaa on 2009-06-16 11:51