Recycle Boy

Departures : The Gift of laSt MemOriEs

ความสุขนั้นนิรันดร (ชื่อไทย)

 ช่วงนี้อารมณ์โหยหาการดูหนังอย่างแรงครับ

หลังจากไปดู Up เมื่อวันเสาร์ ก็ต่อด้วย Departures ในวันอาทิตย์

คนดูเยอะพอสมควรครับ สำหรับโรงที่ House RCA ในรอบ 14.30 น.

The Gift of last Memories ผมชอบประโยคนี้มากๆเลย

.....................................................................

ทุกคนล้วนมีอาชีพในฝันที่อยากจะทำ อยากจะเป็น

ฝันเอาไว้ว่าในอนาคตข้างหน้า ฉันอยากจะเป็นนั่น เป็นนี่ ทำนี่ ทำโน่น

แต่ความเป็นจริง คงจะมีคนเพียงส่วนน้อย ที่ได้ทุกอย่างตามที่ตัวเองฝันไว้

ด้วยสภาพแวดล้อม ปัจจัยทั้งภายใน ภายนอก ผู้คนรอบข้างอีกสารพัด

บางคนต้องจำใจทำงานในปัจจุบัน แบบเลือกมากไม่ได้

ภายใต้สภาวะเศรษฐกิจที่เป็นตัวกำหนด

..................................................................

หลายๆ อาชีพที่ผู้คนใฝ่ฝัน  เป็นงานที่เกี่ยวข้องกับความสุขของคนโดยตรง

เช่น เป็นดารา นักร้อง นักแสดง รับจัดงานแต่งงาน ฯลฯ

ขณะที่อีกหลายอาชีพ เป็นงานที่เกี่ยวข้องกับความสุขของผู้คนโดยอ้อม

 (หมายถึง เป็นงานที่เกี่ยวกับการดูแล ไม่ให้เกิดทุกข์ทั้งกาย-ใจ เจ็บไข้ ไม่ปลอดภัย

เรียกว่า ป้องกันไม่ให้เกิดทุกข์ ก็เป็นสุขทางอ้อม)

เช่น อาชีพแพทย์ พยาบาล ทหาร ตำรวจฯลฯ

........................................................

Departures  หรือ ชื่อภาษาญี่ปุ่น ว่า Okuribito (おくりびと)

おくり　โอะคุริ   เป็นคำกริยา แปลว่า พาส่ง(คน)

 びと  บิโตะ   นี่ไม่แน่ใจครับ  รู้แต่ ひと　ฮิโตะ  แปลว่า คน

โอะคุริบิโตะ  น่าจะหมายถึง  ผู้ที่ส่งวิญญาณ(ไปสู่สรวงสวรรค์) นะครับ

เป็นเรื่องของ  ไดโกะ   โคบายาชิ นักดนตรีที่เล่นเครื่องเซลโล่

ในวงออเครสตร้าซึ่งเพิ่งถูกยุบวงไป ทำให้ความฝันที่จะเป็นยอดนักดนตรีมืออาชีพสูญสลาย

เขากลายเป็นคนตกงาน ภายหลังจากขายเซลโล่ที่แอบภรรยาไปซื้อมาด้วยราคาแพงออกไปได้

ไดโกะ พร้อมภรรยาสาว จึงเดินทางจากโตเกียว กลับบ้านเกิด จ.ยามางาตะ

กลับไปยังบ้านที่เขาเคยใช้ชีวิตในวัยเด็ก บ้านที่แม่ผู้จากไปทิ้งไว้ให้เป็นสมบัติ

ที่นั่น เขาได้งานใหม่ ซึ่งเข้าใจผิดในตอนแรก ว่าเป็นบริษัททัวร์

เนื่องจากใบประกาศรับสมัครงาน ในหน้าที่  Departures Assistant

(นึกว่าเป็นผู้ช่วยในเรื่องการเดินทาง) แต่แท้จริงแล้ว N.K. Agency

ก็คือ  NoKanshi   เป็นงานที่เกี่ยวกับการจัดการ ทำความสะอาด ชำระล้าง แต่งหน้า ตระเตรียมร่างกายที่ไร้วิญญาณของคนตายให้พร้อม

ให้อยู่ในสภาพที่ดูดี  ก่อนที่จะบรรจุลงในโลง 

งานที่ดูน่ารังเกียจสำหรับคนทั่วไป งานที่ดูไม่น่าพิสมัยสำหรับเขาในคราวแรก

แต่ค่อยๆทำไปทีละน้อย ๆ มุมมองของเขาค่อยๆเปลี่ยนไปสู่ความหมายที่ลึกซึ้งและงดงาม

..................................................................

หนังเรื่องนี้ ดำเนินเรื่องไปอย่างเรียบง่าย แต่งดงาม และกินใจ

ในตอนต้นเรื่อง สอดแทรกมุขตลกนิดๆ พอเป็นระยะ

หนังพาเราไปรู้จักกับวัฒนธรรม และประเพณีโบราณ ของสังคมญี่ปุ่น

และแล้วก็เสียน้ำตาให้กับหลายต่อหลายฉาก

(โดยเฉพาะฉากจบ ตัวเอก-พระเอกถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีจริงๆ แสดงเก่งมากๆๆ

อีกคนที่แสดงดีมากเช่นกันคือ บทของท่านประธานบริษัท โนคันฉิ)

ผมเชื่อว่าทุกคน ล้วนมีประสบการณ์ในการสูญเสียบุคคลที่เป็นที่รัก

ไม่ได้ดูหนังที่ทำให้เสียน้ำตามานานแล้ว หนังญี่ปุ่นชอบแอบเอาน้ำตาไปจากผม

เรื่องล่าสุด คือ Always : Sunset on the third street

มูลเหตุที่ผมอยากจะเรียนภาษาญี่ปุ่น ก็เริ่มมาจากความชอบดูหนังญี่ปุ่นนี่ล่ะครับ

ไม่น่าประหลาดใจเลย ที่หนังเรื่องนี้กวาดรางวัลมาแล้วหลายต่อหลายสถาบัน

(Oscar ปีล่าสุด Best foreign Language Film รวมถึง 10 Japan Academy Prize award)

 .........................................................................

 ถึงแม้เนื้อเรื่องจะไม่ซับซ้อน แต่ก้อทำให้เราอิ่มเอมไปตลอด

อย่างที่หนังโฆษณาเอาไว้ว่า เป็นหนังที่จะปลอบประโลมทุกหัวใจที่บาดเจ็บ

เช่นเดียวกับความตาย   ความตาย คือ จุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่

แม้เป็นเรื่องที่ปกติ ธรรมดาของโลก  เราทราบดี

แต่เราก้ออดรู้สึกเศร้าและอาลัยไม่ได้ ถ้าหากคนที่เรารัก คนในครอบครัวเรา 

เพื่อนสนิทของเรา สุนัขเพื่อนยาก  จะต้องจากเราไปจริงๆ

และสิ่งสุดท้ายที่เราจะทำสำหรับบุคคลอันเป็นที่รักของเรา...ที่จากเราไป

เราก็จะทำด้วยสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อเป็นของขวัญสำหรับความทรงจำครั้งสุดท้าย

The Gift of last Memories

 ............................................................

 แด่ คุณปู่ คุณย่า คุณตา คุณยาย และ เมธี เพื่อนรัก

ขอให้หลับให้สบาย...ชั่วนิจนิรันดรนะครับ

..............................................................

 รีไซเคิล บอย