คุณเคยแต่งเพลงรักให้ใครมั้ยครับ?

คุณเคยเขียนจดหมายรักถึงใครมั้ยครับ?

 

ใครคนนั้นได้ฟังเพลงที่คุณแต่งให้มั้ย?

ใครคนนั้นได้อ่านจดหมายที่คุณเขียนถึงรึเปล่า?

 

หลายครั้งจดหมายที่เราเขียนกลับไม่ถูกส่งไปถึงมือของคนที่เราอยากให้อ่าน

อาจจะด้วยความอาย ไม่กล้าบอกความในใจ หรืออุบัติเหตุ หรืออะไรก้อแล้วแต่

ที่แน่ๆ เดาว่าเพื่อนบางคนคงมีความในใจที่คิดอยากจะบอกกับใครบางคนอยู่นะ

ยิ่งถ้าเป็นเรื่องที่ผิดพลาดในอดีต ข้อความ ความในใจในจดหมาย(ที่ยังไม่ถึงมือผู้รับ)

อาจจะช่วยปลอบประโลมความทุกข์ที่ผ่านมาแล้วก้อเป็นได้

 

เมื่อเย็นวานนี้ ผมไปดูหนังมาครับ

Cape No.7 คือหนังที่จะเขียนถึงในเอนทรี่นี้

ช่วงนี้หนังดีดีเยอะเลย สวนทางกับเวลาที่ไม่ค่อยมี  ช่วงนี้ผมไปใช้บริการโรงหนังที่ House RCA

บ่อยขึ้น  สังเกตว่าเดี๋ยวนี้คนมาดูหนังที่นี่กันเยอะขึ้น น่าดีใจแทน

เอนทรี่ก่อนหน้าหมวด Re-film เคยเขียนเรื่อง Departure ไป

จากนั้นก็ได้ไปดู นางไม้ กับ Let the right one in มาแล้ว

แต่ละเรื่องก็ชอบมากน้อยแตกต่างกันไป  ทุกเรื่องจัดเป็นหนังดี

.....................................................

 

Cape No.7 : เพลงรักทะเลใต้กับจดหมายรัก 60 ปี

 

(ชื่อภาษาไทยอันนี้ตั้งเองนะครับ)

 

หนังเรื่องนี้เป็นหนังของจีนไต้หวัน ที่ทำรายได้ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาลของประเทศ

เข้าชิง 9 รางวัลม้าทองคำ และได้รับมา 5 รางวัลม้าทองคำในปี 2008

 

เนื้อเรื่องโดยย่อนะครับ : (อาจมีสปอยล์นิดหน่อย)

อาก้า(Aka) ร็อกเกอร์หนุ่มผู้ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จทางอาชีพที่เมืองหลวงไทเป

ตัดสินใจเดินทางกลับบ้านเกิดที่เมืองเหิงชุน(Hengchun)

(ขอนำแผนที่เกาะไต้หวันมาประกอบครับ ส่วนเกาะญี่ปุ่นก้ออยู่เหนือไต้หวันขึ้นไปนะครับ)

 

 

 

เหิงชุน เป็นเมืองตากอากาศทางทะเลอยู่ตอนใต้ของเกาะไต้หวัน 

พ่อเลี้ยงของอาก้าเป็นนายกเทศมนตรีที่นี่ ได้ฝากฝังให้อาก้าทำงานเป็นบุรุษไปรษณีย์

แทนที่ ตาเหมา บุรุษไปรษณีย์คนเก่าที่ได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ (ตาเหมา นี่ละครับ

ตัวขโมยซีนฮา ของแท้ อิอิ) หน้าที่บุรุษไปรษณีย์ทำให้อาก้าได้พบกับกล่องจดหมายจ่าหน้าซองลง

ที่อยู่ซึ่งไม่มีในปัจจุบัน  อาก้าถือวิสาสะเปิดกล่องดู ภายในพบว่า มีจดหมายอยู่ 7 ฉบับ

พร้อมรูปถ่ายในอดีตของหญิงสาวคนหนึ่ง จดหมายทั้ง 7 ฉบับ เป็นจดหมายรักที่ครูหนุ่มชาวญี่ปุ่น

เขียนถึงโทโมโกะ..หญิงสาวคนรักชาวไต้หวัน เป็นจดหมายสารภาพรักที่เขียนขึ้นบนเรือ

ในระหว่างที่เขาเดินทางออกจากไต้หวันเพื่อกลับบ้านที่ประเทศญี่ปุ่น

ขณะที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ.1945  และต้องถอนอำนาจออกจากไต้หวัน

 

ความรักไม่มีวันหมดอายุ แต่อาจจะต้องใช้เวลาในการเดินทาง

60 กว่าปีผ่านไป  จดหมายที่ครูหนุ่มชาวญี่ปุ่นเขียนถึงคนรัก

ตอนนี้อยู่ในมือของอาก้าแล้ว

 

 

ที่เมืองเหิงชุน กำลังจะจัดงานคอนเสิร์ตริมชายหาดโดยนำ โคสุเอะ อะตาริ นักร้องชื่อดังชาวญี่ปุ่นมาแสดง  นายกเทศมนตรี(พ่อเลี้ยงอาก้า)ต้องการให้มีวงดนตรีที่เป็นคนท้องถิ่นเล่นเปิดการแสดงด้วย จึงเปิดรับสมัครนักดนตรี เพื่อรวมวงและฝึกซ้อมการแสดงดนตรี   ที่นี่เองที่อาก้าได้รู้จักกับเพื่อนสมาชิกคนอื่นๆของวงได้แก่ เจ้ากบ ช่างซ่อมรถ, เจ้าหน้าที่จราจรผู้ซึ่งเคยพ่ายรัก , มิสเตอร์หม่าล่าซัน เซลส์แมนยอดขยัน , นักเปียโนในโบสถ์รุ่นจิ๋ว , และ ตาเหมา (เจ้าเก่าจอมขโมยซีน)  รวมทั้งคนสำคัญ โทโมโกะ หญิงสาวชาวญี่ปุ่น(ซึ่งเคยมีอาชีพเป็นนางแบบ) แต่ปัจจุบันมาทำงานที่เหิงชุน และพูดจีนกลางได้ดี มาทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานการจัดคอนเสิร์ต

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นไม่ค่อยดีของอาก้าและโทโมโกะ ค่อยๆพัฒนาขึ้น  อาก้าได้รับมอบหมายจาก

โทโมโกะให้แต่งเพลงเพื่อใช้ในงานคอนเสิร์ต  ขณะเดียวกันโทโมโกะได้ล่วงรู้ถึงจดหมายรัก 60 ปี

ที่อาก้าแอบเปิดอ่าน โทโมโกะแนะนำให้อาก้าตามหาเจ้าของที่อยู่ตามจ่าหน้าซอง Cape No.7

หญิงสาวในจดหมายที่ชื่อโทโมโกะเหมือนกัน ที่คาดว่า 60 ปีผ่านไป ตอนนี้คงอายุซัก 80

เหตุการณ์ที่เหลือ ต้องไปตามดูต่อในหนังเองนะครับ

 

 

ความเห็นส่วนตัว : เป็นหนังรักที่ดูลงตัวอีกเรื่องนึง ตามแบบที่หนังรักควรจะมี ทุกอย่างดูกลมกลืน

ดีครับ จะมีขาดๆเกินๆบ้างนิดหน่อย หนังให้รายละเอียดของตัวละครแต่ละ