หายไปนาน กลับมาแล้วครับ ตั้งใจจะมาเขียนเรื่องที่เซี่ยงไฮ้ให้จบ

ปล่อยไว้ค้างคาเนิ่นนาน ไม่ดี ไม่ดี

ยังไงต้องขออภัยในความล่าช้า..ถ้าหากจะมีเพื่อนที่รอติดตามอยู่นะครับ

(ไม่แน่ใจว่ามีรึเปล่า หุหุ) เจอช่วงงานเข้าเยอะพอดีเลย เอาล่ะ กลับมาฮึดอีกรอบ

และขอขอบคุณสำหรับเพื่อนที่ติดตามและให้กำลังใจกันมาอย่างสม่ำเสมอครับ

.....................................................................

เอนทรี่ก่อนหน้า รักแรกที่เซี่ยงไฮ้ (First Love in Shanghai)

上海-我的初恋 ()

(ใครเพิ่งแวะเข้ามา สามารถอ่านย้อนหลังได้  ที่นี่  นะครับ)

ก็ได้พาเพื่อนๆไปรู้จักกับเมืองเซี่ยงไฮ้ในวันแรกของการเดินทางไปแล้ว

จากสนามบินผู่ตง  เราก็ได้แวะไปชมวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่หอไข่มุก(ฝั่งผู่ตง)

ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเมืองเซี่ยงไฮ้(ที่จริงน่าจะเรียกว่า มหานครเซี่ยงไฮ้ มากกว่านะ )

จากนั้นก้อข้ามแม่น้ำไปยังฝั่งผู่ซี โดยอุโมงค์เลเซอร์ แสง สี เสียง ลอดใต้น้ำ หรือ The Bund

แล้วก็เดินดูบรรยากาศของถนนคนเดินยามค่ำคืนที่ถนนนานจิง

รวมทั้งได้แนะนำให้รู้จักกับหญิงสาวที่ปรากฏอยู่ในรูปที่เฮดบล็อกไปแล้วนะครับ อะแฮ่ม  : )

(ตอนนี้ผมกลับมาใช้รูปในเฮดบล็อก เป็นรูปหญิงสาวคนนั้น

เผื่อว่าเธอจะแวะเข้ามาอ่านซักวัน

ถ้าเพื่อนๆ ไม่เห็นตามนี้ ก็ช่วยกด refresh หรือ F5 นะครับ)

……………………………………………………………..

 

รักแรกที่เซี่ยงไฮ้ ๒ : แวะไปเซียะเหมิน

 (First Love in Shanghai II : visit to Xiamen)

上海-我的初恋 () : 厦门

 

 

(2 รูปนี้ถ่ายจากมุมสูงในห้องพักที่โรงแรม Ramada

ผมพักอยู่ใจกลางย่านชอปปิ้ง ถนนนานจิง)

ผมลืมบอกไปในครั้งที่แล้วว่า ที่ผมมาที่เซี่ยงไฮ้ได้ เพราะเกี่ยวกับงานที่ทำครับ

ที่ทำงานคิดผิดส่งมา ไม่ได้มาเที่ยวส่วนตัว มาฟรี

ดังนั้น เวลาส่วนใหญ่ในตอนกลางวันที่เซี่ยงไฮ้ของผม

จะอยู่ถ้าไม่ในโรงงาน ก็ที่ตึกสูงบนสำนักงาน

แต่ก็พอมีช่วงเวลาที่เหลืออยู่บ้างในการเก็บรายละเอียด

เท่าที่จะทำได้ มีโอกาสได้ไป

ก็พยายามหาความรู้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ใหม่ๆให้ได้มากๆ

ดังนั้นรูปถ่ายส่วนใหญ่ที่ได้มา ก็มักจะเป็นบรรยากาศตอนกลางคืน

ส่วนภาพตอนกลางวันถ่ายจากบนรถที่นั่ง ภาพอาจจะไหวๆหน่อย

ช่วงที่ไปก็มีฝนตกบ่อยๆที่เซี่ยงไฮ้

มาดูรูปกันซะหน่อยดีกว่า.. 

 

 

 

  (ถนนนานจิง บริเวณหน้าโรงแรม)

 

 

  นี่คือร้านเสี่ยวหลงเปาที่ไกด์เค้าพามา 

มาเซี่ยงไฮ้ทั้งทีก็ต้องแวะทานเสี่ยวหลงเปากันหน่อยครับ

 

รสชาติอร่อยดี ทานตอนอุ่นๆลงกระเพาะ แก้หนาวดีครับ 

 

สิ่งที่พบเห็นบ่อยๆ คือ ตึกสูง และ การก่อสร้างที่ยังไม่เสร็จ

เคยได้ยินคำกล่าวว่า มาเซี่ยงไฮ้วันนี้ แค่หันหลังกลับไป พรุ่งนี้มันก็ไม่เหมือนเดิมซะแล้ว

เป็นเมืองที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็วมาก

 

ดูโชว์กายกรรมเซี่ยงไฮ้ที่อีร่า(เป็นการแสดงที่ผาดโผน) ,ผู้คนเต็มแน่นร้านอาหารในตอนกลางคืน

และการจราจรที่แออัดตามแยกต่างๆ

.....................................................................................

เรื่องที่ผมเขียนมาเล่าคงจะไม่สามารถเอาไปทำเป็นทริปการท่องเที่ยวได้

ลองถามมัคคุเทศก์ประจำรถ เป็นคนจีนนะครับ แต่เค้ามีชื่อเป็นภาษาไทยด้วย

ชื่อว่าคุณวรัญญู  วรัญญูบอกว่าถ้าเป็นทริปท่องเที่ยวที่เซี่ยงไฮ้ปกติ หลักๆก็เที่ยวกัน 4 เมือง

ที่อยู่ไม่ไกลกันนัก เซี่ยงไฮ้ หังโจว อู๋ซี ซูโจว เป็นสถานที่หลักตามโปรแกรมการท่องเที่ยวยอดนิยม

แต่วันนี้ผมจะพาลงใต้เซี่ยงไฮ้ ไกลกว่านั้นอีกครับ

เนื่องจากงานต้องไปดูการผลิตอุปกรณ์ในโรงงานเมืองเซียะเหมิน

ดังนั้นวันนี้เราจะไปเซียะเหมินกัน  แต่เราจะไปกันแบบวันเดียวกลับครับ

โดยเครื่องบิน เราไม่ได้ขึ้นเครื่องที่สนามบินผู่ตง เราจะไปขึ้นเครื่องกันที่สนามบินหงเฉียว

(เท่ากับว่าเอนทรี่นี้เรามาสำรวจสนามบินกัน อิอิ)

เซี่ยงไฮ้มีสนามบินอยู่ 2 แห่งครับ คือ สนามบินนานาชาติผู่ตง และสนามบินหงเฉียว

สนามบินหงเฉียว เดิมเคยใช้เป็นสนามบินนานาชาติ แต่พอสนามบินผู่ตงเปิดใช้บริการ

หงเฉียวก็กลายเป็นสนามบินภายในประเทศที่ให้บริการบินระหว่างเมืองต่างๆของจีน

(อาจจะมีบินไปโซลของ เกาหลี และโตเกียวของญี่ปุ่นด้วย) 

คล้ายๆกับที่กรุงเทพฯ มีสนามบินสุวรรณภูมิและดอนเมืองนะครับ

นี่ที่เมืองไทยของเราอีกไม่นาน แอร์พอร์ตลิงค์ก็จะเสร็จแล้ว สามารถนั่งจากสนามบินสุวรรณภูมิ

มาลงที่ประตูน้ำ มักกะสันได้ในเวลาอันรวดเร็ว เหมือนๆกับที่สนามบินผู่ตงของเซี่ยงไฮ้มีรถไฟฟ้า

แม่เหล็ก (Shanghai Maglev Train) ที่วิ่งจากสนามบินผู่ตงเข้าตัวเมืองได้ในเวลาอันรวดเร็ว

(เดี๋ยวจะเก็บรูปไว้เล่าในเอนทรี่ตอนจบนะครับ)

ชั่วขณะ ผมรู้สึกว่ากรุงเทพฯ กับเซี่ยงไฮ้ ช่างมีอะไรหลายๆอย่างคล้ายคลึงกัน

ตามวิถีทางของการเป็นเมืองใหญ่พัฒนาเร็ว  รถติด เจอก่อสร้างสะพานข้ามแยกโน้น แยกนี้บ่อย

มีสนามบินสองแห่งเหมือนกัน มีแม่น้ำผ่ากลางเมืองเหมือนกัน (กรุงเทพฯมีแม่น้ำเจ้าพระยา

แบ่งกั้น ฝั่งธนบุรี กับ ฝั่งกรุงเทพฯ ,เซี่ยงไฮ้ก็มี แม่น้ำหวงผู่ แบ่งกั้นระหว่างเขตเมืองเก่าผู่ซี

กับฝั่งอุตสาหกรรมใหม่ผู่ตง) นอกจากนี้ยังมีตึกอาคารสูงๆ แซมด้วยอาคารบ้านเรือนที